Zagubieni, wpatrzeni

Patrzę, lecz coraz mniej widzę
Słucham, lecz coraz mniej słyszę
Smakuję, lecz coraz mniej czuję
Sączę kawę w filiżance kruchej
W ustach rozpływa się smak cynamonu
Zamawiam pizzę z owocami morza 
Wiatr targa me włosy długie 
Żar leje się z nieba
Strużka potu spływa po skórze 
Wokół mnie ludzie
Rodziny z dziećmi, znajomi, przyjaciele
Nie moi
Spodziewam się zgiełku, hałasu i śmiechu
Odpowiada milczenie głuche 
Przerywane podmuchem wiatru wściekłego 
Czy tylko ja słyszę to oburzenie
Gdzie wy jesteście
Nikt nie zwraca uwagi
Widelec zastyga w powietrzu
Serwetka drży na stole
Coś błyszczy na ekranie
Dziecko patrzy tępo w telefon
Mężczyzna klika pośpiesznie
Kobieta uśmiecha się sztucznie
I robi zdjęcie siebie
Szukam spojrzenia trzeźwego
Dźwięku słowa chociaż jednego
Nic
Cisza
Pustka
Odrętwienie 
Zbiorowa hipnoza
Czy ja wciąż jestem




Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Marzenia moje

Nie marzę o złotych górach z obietnic złożonych  Nie marzę o piaskach gorących Nie marzę o lotach kosmicznych Nie marzę o urodzie niezwykłej Co nigdy nie mija Marzę o rzeczach prostych i zwykłych Marzę o dłoniach Twych bliskich Marzę o niebie w Twych oczach błękitnych Marzę o ramionach Twych silnych Marzę o nocy i ranku przy Tobie Marzę o dniu, gdy wrócisz do domu Marzę o smutkach dzielonych we dwoje Marzę o szczęściu mnożonym przez dwoje Marzę o byciu już zawsze we dwoje A tak naprawdę o byciu we troje
Czytaj więcej

Żyj

Nie wiesz, co jutro dzień przyniesie Czy noc utka swe sny szalone Z radości jasnej czy z rozpaczy ciemnej, Co cieniem ķładzie się na drodze Nie wiesz, czym życie nas zaskoczy Czy kamień dorzuci do plecaka kolejny Czy z ramion zrzuci ciężar za duży  Nie dam Ci kuli magicznej, Co przyszłość pokaże ukrytą  Próżno szukać odpowiedzi, Co się stać może za zakrętem  W niepewności są rzeczy pewne Czas płynie nieubłaganie Nie zatrzymamy go w miejscu Nie cofniemy  Nie przyspieszymy Walka bez sensu Chwyć mnie po prostu za rękę  Oddychaj Żyj  Poczuj Kochaj Wiem, że jest trudno Wiem, że boli Wiem, że lęki mieszkają  W Tobie i we mnie Lecz także wiem, Że jest pięknie. 
Czytaj więcej

W rozedrganiu

Dlaczego Czuję razy milion. Chciałabym prościej, iść na skróty – lecz chwytam wszystkie wokół żale. Widzę serca zatrute złością. Czytam uczucia – kartki fruwają w mej duszy, na każdej słowa trudne: kocham za mocno, boję się samotności, więcej nie mogę,  nienawidzę. Myśleć przestać nie mogę. Dlaczego ich wszystkich złapać nie potrafię, by cisnąć je w przepaść, gdzie słońce nie dociera – by móc już nie czuć więcej. Za ciebie. Za niego. Za nią. Za nich. Wystarczy za mnie.
Czytaj więcej